Erik Negerman; hardloper

“Hij heeft niet veel op met woorden als talent en wedstrijdatleet. Erik Negerman is een nuchtere bijna twee meter lange sportman met een lijf dat volgens hem het meest geschikt is voor korte afstanden. “Maar toch wil ik graag de komende editie deelnemen aan de Frysman triathlon.”

 

Vorig jaar kopte de Leeuwarder Courant nog over een ‘ongenaakbare Erik Negerman’ die de Marathon van Sneek in een winnende tijd van 2.33.15 liep. Ga met hem in gesprek over hardlopen en dan blijkt deze wedstrijdatleet bovenal een echte liefhebber te zijn. “Zeg maar, een liefhebber die af en toe wat harder loopt. Daarom train ik zelfs in deze wedstrijdloze periode met evenveel plezier.”

 

Understatement natuurlijk, maar hij zegt het met grote overtuiging. Negerman heeft een succesvolle hardloopcarrière achter de rug en is inmiddels -op zijn 45ste– zoekende naar een nieuwe uitdaging. De Frysman triathlon volbrengen lijkt hem wel wat. Want hij houdt ook van zwemmen.

 

Dat ‘houden van’ is de reden dat Negerman elke dag een uurtje hardloopt. “Ik houd van hardlopen, maar ben in de sport begonnen met voetballen, vanaf mijn jongste jeugd tot aan de A-junioren. Op mijn zeventiende combineerde ik dat met hardlopen. Daar ben ik via mijn moeder ingerold, die af en toe een rondje ging hardlopen. De combinatie voetbal en hardlopen vond ik niet ideaal. Ik koos voor de atletiek omdat ik merkte dat in het voetbalteam de juiste mentaliteit soms ontbrak. Bovendien, bij het hardlopen kun je alleen maar jezelf aankijken als het gaat om het neerzetten van een prestatie.”

Met mijn lange pas loop ik graag de 1500 meter

“Eenmaal bij de atletiekclub vroegen ze me om aan de competitie deel te nemen. In de winter deed ik veldlopen, in de zomer was ik op de baan te vinden. Ik liep al snel voorin en kwam bij de noordoostelijke selectie terecht.”

Alhoewel hij flinke ausdauer had, als 12-jarige schaatste hij al tochten van honderd kilometer, bevielen de korte afstanden hem het beste. Eerst de tien en vijftien kilometer, later kwam de 1500 in zicht waarop hij een tijd neerzette van 3,46 minuten. “Dan loop je 24 kilometer per uur,” geeft hij als antwoord op de vraag hoe hard dat is. “Dat is met mijn lange pas voor mij de fijnste afstand.”

 

Een marathon lopen, wat hij wel doet maar niet altijd zijn favoriet is, betekent voor zijn lijf een zwaardere belasting. “Ik ben licht van gewicht, maar met mijn lengte ook weer relatief te zwaar voor een marathon. Eén keer per jaar een marathon is voor mij genoeg.”

Het is meer en meer de beleving van het lopen door de natuur, waar ik me goed bij voel

Hardlopen gaat nooit vervelen

Inmiddels loopt hij al jaren en antwoordt op de vraag of het nooit gaat vervelen met een duidelijke: nee! “Het mooie aan lopen is dat je zelf de controle over alles hebt. De ene keer gaat dat beter dan de andere keer, maar ‘lopen liegt nooit’. Dat zei laatst een vriend van me en hij heeft daar helemaal gelijk in. Lopen is een pure en eerlijke sport. Het gaat zoals het gaat. Het is je thermometer, barometer en ga zo maar door. Alles heeft invloed op de prestatie. Een ruzie thuis, een slechte dag op je werk. Dat beïnvloedt het hardlopen. Lopen komt op jezelf aan. Mijn ervaring is echter dat lopen sowieso de lucht klaart,” concludeert Negerman. “Ik kom altijd met een goed gevoel of soms zelfs als herboren thuis.”

 

Een ander aspect dat volgens Erik Negerman veel invloed op het lopen heeft, is voeding. Dat heeft hij aan den lijve ondervonden. “Ik heb lactose-intolerantie. Het heeft jaren geduurd eer ik dat duidelijk had. In de tijd dat ik meedeed op nationaal topniveau en bij het Nederlands veldloopteam zat, speelde dat ook. De ene keer had ik er meer last van dan de andere keer, maar het heeft me wel parten gespeeld. Als ik met de voedingskennis van nu die tijd toch nog eens over kon doen…”

Voor hardlopen moet je veel doen en vooral je balans vinden

“Zowel tijdens als na zijn professionele sportcarrière belandde Negerman in de sportmarketing. Hij deed lange tijd de promotie voor Keniaanse atleten waaronder langeafstandsloopster Lornah Kiplagat. Daarna volgde een baan bij de Koninklijke Nederlandse Schaatsenrijders Bond.

 

Hij woonde in die periode achtereenvolgens in het Noord-Hollandse Groet en later in Hilversum. Inmiddels woont Negerman weer in Bolsward, waar hij ook vandaan komt. “Ik woon hier met mijn gezin met mijn twee jongens van tien en dertien jaar. Ze doen beiden aan atletiek. Op dinsdag, woensdag en vrijdag ben ik met mijn zoons bij de atletiekclub in Sneek en dan ren ik zelf ook een rondje. Met de oudste ga ik twee keer in de week samen hardlopen. Mensen menen dat mijn jongens talent hebben, maar ik heb een hekel aan dat woord. Kinderen denken dan al snel dat ze voor dat waar ze goed in zijn weinig hoeven te doen. Voor hardlopen moet je juist heel veel doen, en er tegelijkertijd voor zorgen dat je geen blessures oploopt. Je moet een balans vinden in trainen, rusten en voeding. Lichamelijk en geestelijk moet je je evenwicht vinden. Je probeert alles continu te optimaliseren, iedere dag maar weer. Dat is het mooie van atletiek. Dat heb je zelf voor een groot deel in de hand.”

 

Negerman heeft nog enorm veel plezier in het lopen ook al gaan de prestaties achteruit, meent hij zelf. “Het is meer en meer de beleving van het lopen door de natuur waar ik me goed bij voel. Nee, ik kan niet zonder hardlopen. En dat geldt inmiddels ook voor zwemmen in buitenwater. De stilte in het landschap en alleen je eigen ademhaling horen.”

Laat nu een loopanalyse doen in ons looplab!